Ik ben beeldend kunstenaar, afgestudeerd aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, gevolgd door de tweede fase aan de Rijksacademie in Amsterdam. In 1995 won ik de Koninklijke Prijs voor Schilderkunst met de reeks *Huid*: schilderijen die, ondanks hun ogenschijnlijke beperktheid, grenzeloze mogelijkheden tot variatie bieden — een onderzoek waaraan ik tot op de dag van vandaag werk.
Mijn eerste museale tentoonstelling vond plaats in de Stadsgalerij Heerlen (2005). Daarnaast experimenteer ik met installatieachtige opstellingen in uiteenlopende tentoonstellingsruimtes.
Naast mijn kunstenaarspraktijk ben ik betrokken geweest bij het opzetten van verschillende kunstenaarsinitiatieven, waaronder Luxus, Atelier als Supermedium, Kamer Laakkwartier, Soba Beograd en Superweakness.
Kunst maken — professioneel of niet — zie ik als een fundamentele menselijke uiting. Dat vormt de drijfveer achter mijn werk als docent. Door kunst te maken kun je jezelf vrij voelen, de wereld ontdekken en al doende werkelijk leren kijken en zien. Alleen al die verschuiving in perspectief maakt kunst essentieel.
Als kunstenaar en docent zoek ik de verbinding met de praktijk van amateurs. In dat gedeelde maken wordt zichtbaar dat kunst niet alleen een professioneel domein is, maar een menselijke mogelijkheid die voor iedereen openstaat.
Juist voor de amateur is in de kunst een wezenlijke rol weggelegd, omdat kunst niet alleen draait om vakmanschap, marktwerking of techniek, maar om iets fundamenteel menselijks: de drang om je uit te drukken en jezelf vrij te verhouden tot de wereld. Waar professionele kunst vaak mede wordt bepaald door instituties, beleid en zichtbaarheid, kan de amateur nog maken vanuit een innerlijke noodzaak, zonder zich te hoeven voegen naar verwachtingen van buitenaf. Daarin ligt een bijzondere vrijheid besloten: kunst als een directe, persoonlijke vorm van mens-zijn.