Dubbelinterview theaterdocenten

07-10-2016
Een dubbelinterview over inspiratie en bezieling.
Serge Bosman en Remko Weijer zijn allebei theaterdocent bij De Vak. Beiden geven ze les aan zowel volwassenen als kinderen. Serge is net bij de nieuwe VAK begonnen, Remko loopt hier al wat jaren rond.
Ze vroegen elkaar het hemd van het lijf.

Waarvoor mogen ze je altijd wakker maken?

Serge: Een cursus tapdansen. Ik heb nog nooit aan tapdansen gedaan maar het is een droom om Fred Astaire te kunnen zijn. Als ik dan toch wakker word, droom ik graag even verder!

Remko: Créme brûlée. Zo voldoenend: zacht en hard, zoet en bitter. Contrastrijk, net als theater.

Wat maakt je sacherijnig?
Serge: Vooral als er niet geluisterd wordt. En dan bedoel ik niet letterlijk in een les. Maar vooral dat het voor mensen soms moeilijk is om elkaar te begrijpen. Ik denk dat dit vooral komt omdat we niet naar elkaar willen luisteren.

Remko: Oneerlijkheid. Ik heb een sterk rechtvaardigheidsgevoel.

Welk liedje zit er in de soundtrack van je leven?
Remko: 'Ordinary lives' van The Slow Show. Melancholisch, meanderend, rafelige stem en een tekst die moeilijk te doorgronden is.

Serge: 'Four seasons in one day' van Crowded House. Mooie muziek, mooie compositie, mooie tekst en altijd inspirerend.

Welke voorstelling of maker heeft je geïnspireerd?
Remko: Rennen van De Kopergietery, met 24 jongens van 12 tot 25 jaar eerst alleen maar heen en weer lopen. Eindeloos, slechts kleine veranderingen, van hun ademhaling, van hun contact, hun manier van lopen. Ze willen niet voor elkaar onderdoen.
Ik denk regelmatig aan die eenvoud en kracht terug als ik het in mijn eigen voorstellingen te ingewikkeld maak.

Serge: Eén maker noemen vind ik lastig. Ik ben dol op de verhalen en de taal van Shakespeare, de praktische ideeën van Keith Johnstone om mensen met improtheater de vloer op te krijgen maar ook de prachtige liedjes van Maarten van Roozendaal die zoveel theatraliteit uitstralen.

Wat maakt jou uniek als theaterdocent?
Serge: Altijd lastig, misschien het plezier dat ik heb en mijn drang om veel te combineren. Theater heeft mij zoveel mooie verhalen en inzichten opgeleverd die ik graag met een enorme drang wil delen met iedereen die dat wil horen.

Remko: Bovenal ben ik precies. Ik houd ervan om met spelers te onderzoeken hoe spel en tekstbehandeling nog scherper kunnen. Ik denk dat dit mijn achtergrond als dramaturg is.

Wat doe je nog verder buiten De VAK?
Serge: Ik geef nog les in Den Haag bij onder andere I & ART en het Haags theaterhuis. Naast improtheater geef ik ook cabaretles. Verder speel ik momenteel mijn bewerking van Romeo en Julia voor het basisonderwijs en het voortgezet onderwijs door het hele land en regisseer ik op projectbasis vaak multidisciplinaire voorstellingen voor onder andere Festival Classique.

Remko: Ik werk op heel veel plekken als theaterdocent. Daarnaast geef ik in Utrecht - waar ik woon - aan volwassenen een regiecursus en begeleid ik toekomstige acteurs aan de HKU in het afstuderen. Verder maak ik regelmatig voorstellingen.

Waar kijk je naar uit binnen De VAK?
Serge: Mooi theater maken met een fantastisch team.

Remko: Dat De VAK meer zichtbaar wordt in de stad. Voor de zomer maakte ik met Alexa van der Velde de locatievoorstelling Clara’s Hart met cursisten van De VAK. Dat smaakt naar meer.

Wat is je belangrijkste wapenfeit?

Serge: Dat ik vader ben!

Remko: Een mime-solo die ik aan het eind van mijn middelbare school maakte op basis van het boek De donkere kamer van Damocles van W.F. Hermans.

Wat is je drijfveer om les te geven?

Remko: Op de middelbare school kregen wij toneellessen en maakten voorstellingen. Dat gaf zo’n energie, saamhorigheid en zelfvertrouwen; die ervaring wil ik mijn cursisten graag ook geven.

Serge: Dat is de drang om alles wat ik mooi vindt aan theater te delen met de rest van de wereld. Ik denk dat met theater, het kijken en luisteren de wereld echt een beetje beter kan worden.

Welke voorstelling zou je ooit nog willen maken?

Serge: Dat moet ik nog verzinnen.

Remko: Ik wil al jaren iets met jongeren en vloerborstelmachines. Een fysieke voorstelling.

Wat zou je doen als je geen theaterles zou geven?
Remko: Kok. Ik heb een tijdje in een keuken gewerkt. Mijn droom was toen om een eigen theaterrestaurant te beginnen.

Serge: Schrijven.

Wat is voor jou de kracht van theater?
Serge: Een eigen werkelijkheid maken waarin je volledige vrijheid hebt.

Remko: Theater verbindt. Het is altijd mooi om te zien dat cursisten, door kwetsbaar te zijn op het toneel, met elkaar klikken. Tegelijk leert theater je met een open blik naar de wereld te kijken: alles is mogelijk.

Heb je zin gekregen om theaterles van deze docenten te krijgen?
Er zijn nog een paar plaatsen in hun cursussen. Serge geeft op maandagavond improvisatietheater. Remko start met een cursus Toneel voor volwassenen op dinsdagvond.
Ook geven ze verschillende cursussen aan kinderen.
Meer info over Serge en meer info over Remko.